Poznań

Nowosolski przemysł włókienniczy najprężniej działał wkrótce po II Wojnie Światowej. Szczególnie wyróżniały się tutaj Nadodrzańskie Zakłady Przemysłu Lniarskiego "Odra". Posiadały one japońskie maszyny produkcyjne i pokaźną halę nici syntetycznych. Oprócz tego działały Dolnośląskie Zakłady Metalurgiczne "Dozamet". Produkował one między innymi części do budowy metra i dla kopalni węgla. Inne zakłady to kartoniarnia, browar i zakłady jajczarskie.



Piewsze wzmianki o Nowej Soli są datowane na około 1585 roku – pod nazwą Neusalzburg. Później pojawia się skrócona nazwa - Neusalz. Dopiero w roku 1743 miejscowość ta otrzymała prawa miejsckie. Nazwa nie jest przypadkowa, ponieważ od początku Nowa Sól była związana z premysłem solniczym, a konkretnie z oczyszczaniem soli. Jednak zaraz po wojnie trzydziestoletniej warzelnię soli zamknięto i nazwa miasta została już tylko reliktem historycznym.

Na olbrzymi głaz natrafiono w piaskowni K. Popelli w 1929 r. Wzbudził tak powszechne oszołomienie swym ogromem, Poznań szybko uznano go za pomnik przyrody. W 1933 r. 430-tonowy głaz postanowiono przewieźć do Raciborza, co na tamte czasy i możliwości techniczne było niebywałym wyzwaniem. Musiano układać mocne podkłady kolejowe i szyny, od różnych firm wypożyczono: potężne podwozie wozu transportowego, podnośniki, uchwyty, liny, dwa ciężkie parowozy. sprzęgło omega Czarownica lektury pewnie pisze nierdzewne portfele.